29-04-2022 eKurier | Kurier Plus
Narodowe Muzeum Morskie w Gdańsku poszukuje uczestników

Zwycięskie regaty „Daru Pomorza”

Zwycięskie regaty „Daru Pomorza”
„Dar Pomorza” pod pełnymi żaglami podczas Operation Sail’72. Fot. archiwum NMM

Elżbieta KUBOWSKA

Narodowe Muzeum Morskie w Gdańsku przygotowuje się do upamiętnienia 50. rocznicy zwycięstwa załogi „Daru Pomorza" w regatach Operation Sail. Muzealnicy poszukują uczestników tego historycznego rejsu. Chcą razem z nimi ponownie wejść na pokład i udać się we wspomnieniową, sentymentalną podróż. W zwycięskim rejsie brali udział również młodzi ludzie z Pomorza Zachodniego. Muzeum liczy także na ich zgłoszenia.

Biała Fregata

„Dar Pomorza", nazywany też Białą Fregatą, to trzymasztowy żaglowiec szkolny, zakupiony przez społeczeństwo Pomorza w 1929 roku dla Szkoły Morskiej w Gdyni.

Zbudowano go w 1909 roku w stoczni w Hamburgu, na zamówienie Deutscher Schulschiff Verein, a nosił nazwę „Prinzess Eitel Friedrich". Po I wojnie światowej został przekazany do Francji w ramach reparacji wojennych. W lipcu 1929 roku fregatę kupił polski Komitet Floty Narodowej i inne organizacje, poszukujące jednostki, która mogłaby zastąpić szkolny żaglowiec „Lwów". Początkowo nazwano ją „Pomorze". Z trudnościami (omal nie zatonęła w Zatoce Biskajskiej) przeholowano do duńskiej stoczni w Nakskov, gdzie została odnowiona i przebudowana. Pod nazwą „Dar Pomorza", nadaną dla upamiętnienia znacznego wkładu finansowego społeczeństwa Pomorza, przybyła do Gdyni 19 czerwca 1930 roku.

Pod polską banderą żaglowiec odbył 102 rejsy szkolne, wyszkolił 13 tys. 384 studentów. W polskiej historii statku dowodziło nim sześciu komendantów: jako

...

Zawartość dostępna dla czytelników eKuriera
Pozostało jeszcze 80% treści

Pełna treść artykułu dostępna po zakupie
eKuriera
z dnia 29-04-2022



Image
Kpt. ż.w. Kazimierz Jurkiewicz. Moment na mecie przed Skagen. Fot. archiwum NMM
Image
„Dar Pomorza” nazywany jest potocznie Białą Fregatą. Fot. Marek CZASNOJĆ
Image
Pierwszy komendant „Daru Pomorza”, kpt. ż.w. Konstanty Maciejewicz-Matyjewicz. Fot. archiwum rodziny Maciejewiczów